W sierpniu 1939 roku, po ogłoszeniu mobilizacji, został przebazowany na lotnisko Wsola skąd, po wybuchu II wojny światowej, wykonywał loty bojowe w składzie Brygady Bombowej. Po agresji ZSRR na Polskę przekroczył granicę rumuńską i został internowany w obozie w Tulcea. Udało mu się uciec i przez port Bałczik, na pokładzie statku „Patris”, przedostał się do Francji. W bazie lotnictwa polskiego w Lyon-Bron został 6 kwietnia 1940 roku dowódcą 15 Eskadry Zapasowej. Po upadku Francji został ewakuowany i 24 czerwca 1940 roku odpłynął z portu Saint-Jean-de-Luz na pokładzie „Arandora Star” do Wielkiej Brytanii. 27 czerwca dotarł do Liverpoolu. Wstąpił do Polskich Sił Powietrznych, otrzymał numer służbowy RAF P-0018. W późniejszym okresie numer ten został zmieniony na 76858.
22 września 1940 roku został przydzielony do 304 dywizjonu bombowego w Bramcote, gdzie objął stanowisko dowódcy eskadry „A”. W marcu 1941 roku został skierowany do szkoły nawigacji 1 Air Observer Navigation School (AONS) w Prestwick, następnie do 18 Operational Training Unit (OTU) w Bramcote. W grudniu 1941 roku powrócił do 304 dywizjonu i nocą z 28 na 29 wykonał swój pierwszy lot bojowy na bombardowanie Emden. W następnych lotach atakował cele w Cherbourgu, Münster, Mannheim, Kilonii, Essen, Lübeck, Köln, Hamburg i Rostocku.