Dzięki temu historycy, architekci, konserwatorzy i varsavianiści zyskali cenne i precyzyjne źródła ikonograficzne do badań.

Mąż Gusti, Aleksander Jackowski, był wówczas kierownikiem Zakładu Badań Sztuki Ludowej i Folkloru w Instytucie Sztuki PAN, pełnił jednocześnie funkcję pełnomocnika ministra do spraw Akcji Zbierania Folkloru. To zbliżyło go do Tadeusza Sygietyńskiego, który w listopadzie 1948 został organizatorem Zespołu „Mazowsze” i poszukiwał dla niego odpowiedniego repertuaru. Obaj panowie podróżowali po Polsce odnajdując ślady autentycznego, tradycyjnego folkloru. Zapewne ta sytuacja sprawiła, że Gusti Jackowska powołana przez Ministra Kultury i Sztuki na jego pełnomocnika do spraw organizacji Państwowego Zespołu Pieśni i Tańca „Warszawa”. 1 stycznia 1954 oficjalnie nominowana na stanowisko dyrektora tego ZespołuOdpis dokumentu powołania Gusti Jackowskiej przez Ministra Kultury, Włodzimierza Sokorskiego „na stanowisko Dyrektora Państwowego Zespołu Pieśni i Tańca „Warszawa” z dnia 30 grudnia 1953, AR Jackowskich, PAN.. Już wtedy nawiązała formalną współpracę z Zespołem „Mazowsze”.