W Pucharze Świata w skokach zadebiutował 4 stycznia 1981 podczas konkursu na skoczni Bergisel w Innsbrucku, gdzie zajął 31. miejsce. 26 lutego 1981 w Chamonix po raz pierwszy stanął na podium zawodów PŚ, zajmując trzecie miejsce. Trzecie miejsce zajął także dwa dni później w Saint-Nizier. Wyniki te dały mu 26. miejsce w klasyfikacji generalnej sezonu 1980/1981. Jego pierwszą duża imprezą seniorską były mistrzostwa świata w Oslo, gdzie zajął. 24. miejsce w konkursie indywidualnym na skoczni normalnej. Od końca sezonu 1980/1981 do sezonu 1983/1984 włącznie tylko trzykrotnie stawał na podium, za każdym razem na jego trzecim stopniu: raz w 1982, 1983 i 1984. W 1984 wziął udział w igrzyskach olimpijskich w Sarajewie, zajmując indywidualnie 36. miejsce na normalnym obiekcie.
W sezonie 1984/1985 ośmiokrotnie stawał na podium, odnosząc przy tym swoje pierwsze zwycięstwo w karierze – 30 grudnia 1984 okazał się najlepszy podczas konkursu w Oberstdorfie. Był następnie dziesiąty w Garmisch-Partenkirchen, trzynasty w Innsbrucku oraz ósmy w Bischofshofen, co pozwoliło mu zająć czwarte miejsce w klasyfikacji końcowej 33. edycji Turnieju Czterech Skoczni. Wygrał także zawody w Engelbergu 17 lutego 1985.