Lucien Alphonse Paul Gaudin (ur. 27 września 1886 w Arras, zm. 23 września 1934 w Paryżu) – francuski szermierz, multimedalista olimpijski oraz mistrz świata.

Znalazł się w kadrze Francji na igrzyska olimpijskie w Londynie w 1908 roku, jednak ostatecznie nie wystartował. Pierwszy start olimpijski zanotował w 1920 roku, kiedy razem z kolegami zdobył srebrny medal we florecie drużynowym na igrzyskach olimpijskich w Antwerpii. Na rozgrywanych cztery lata później igrzyskach olimpijskich w Paryżu zdobył dwa medale. Najpierw Lucien Gaudin, Philippe Cattiau, André Labatut, Roger Ducret, Henri Jobier, Jacques Coutrot, Guy de Luget i Joseph Perotaux zwyciężyli we florecie drużynowym. W rundzie finałowej, w pierwszym pojedynku Francuzi spotkali się z Włochami. W walce Gaudina z Aldo Bonim, przy wyniku 4:4 sędzia przyznał zwycięski punkt Francuzowi co rozwścieczyło Boniego, który obraził sędziego. Sędzia zażądał przeprosin, Boni odmówił, a włoska reprezentacja odśpiewała hymn Włoch i wycofała się z walki na znak protestu. Następnie razem z Georges’em Buchardem, Rogerem Ducretem, Georges’em Tainturierem, André Labatutem, Alexandre'em Lippmannem i Robertem Liottelem zdobył złoto w szpadzie drużynowej. Brał też udział w igrzyskach olimpijskich w Amsterdamie w 1928 roku, gdzie trzykrotnie stawał na podium.