Okręty wyposażone były w odpowiednie środki obserwacji technicznej, w tym kompleks hydrolokacyjny Polinom z antenami w gruszce dziobowej, podkilową i holowaną. „Udałoj” otrzymał starsze stacje radiolokacyjne Topaz na maszcie dziobowym oraz Topaz-W na maszcie rufowym, zamiast przewidzianych projektem stacji Podkat i Friegat-MA, oraz nie otrzymał wyrzutni celów pozornych PK-10, a jedynie dwie PK-2.
Napęd stanowią dwa zespoły turbin gazowych M9 w systemie COGAG, napędzające po jednej śrubie. Każdy składa się z turbiny marszowej D090 o mocy 9000 KM i turbiny mocy szczytowej DT59 o mocy 22 500; łączna moc napędu wynosi 63 000 KM. Prędkość maksymalna wynosiła 29 węzłów, a ekonomiczna 18 węzłów.
Służba „Udałoj” od 24 stycznia 1981 roku wchodził w skład Floty Północnej. W dniach 26–30 marca 1984 złożył wizytę w Hawanie na Kubie. Nosił zmienne numery burtowe, w tym: 444 (1980), 480 (1981), 695 (1983), 656 (1985), 630 (1987), 612 (1990).
Między 24 października 1988 a 19 stycznia 1990 roku był remontowany w Kronsztadzie. Po rozpadzie ZSRR został przejęty wraz z Flotą Północną przez marynarkę wojenną Rosji.