Zasilacz beztransformatorowy – zasilacz, w którym nie stosuje się transformatora, a zmniejszenie napięcia w zasilaczu zachodzi na impedancji włączonej szeregowo z prostownikiem zasilacza. Zasilacze takie mają małą wydajność prądową, zwykle nie większą niż 100 mA i nie są odseparowane galwanicznie od sieci.
Budowa i działanie thumb|347x347px|Schemat zasilacza beztransformatorowego By zmniejszyć straty energii, głównym elementem tworzącym impedancję obciążenia jest kondensator. Im większa jest pojemność tego kondensatora – a tym samym mniejsza reaktancja – tym większy będzie maksymalny prąd wyjściowy zasilacza. Dzięki zjawisku przesunięcia fazowego między prądem a napięciem w idealnym kondensatorze nie pobiera on mocy czynnej.
Kondensator, wraz z użytą diodą Zenera i rezystorem połączonym szeregowo z kondensatorem, tworzą dzielnik napięcia. Rezystor połączony równolegle z kondensatorem umożliwia rozładowanie kondensatora w po odłączenia zasilacza od sieci, zapobiegając w ten sposób ewentualnemu porażeniu prądem z kondensatora, na którym w chwili wyłączenia z obwodu może istnieć napięcie sieci.