Twórczość Twórczość Goeyvaertsa odegrała istotną rolę w krystalizowaniu się idei totalnego serializmu. Jego sonata Nummer 1 na 2 fortepiany z 1951 roku, zaprezentowana na Międzynarodowych Letnich Kursach Nowej Muzyki w Darmstadcie, wywarła wrażenie na Karlheinzie Stockhausenie i stała się dla niego ważnym bodźcem stylistycznym. W kompozycji tej, wychodząc z analizy Wariacji op. 27 Antona Weberna oraz koncepcji Oliviera Messiaena, Goeyvaerts dokonał pełnej serializacji wszystkich elementów. Był też jednym z pionierów muzyki elektronicznej, którą traktował jako medium do realizacji abstrakcyjnych konstrukcji serialnych. Bezkompromisowa postawa twórcza Goeyvaertsa i doktrynerskie podejście do koncepcji totalnej serializmu doprowadziło jednak do całkowitej depersonalizacji procesu kompozytorskiego i impasu twórczego, przełamanego dopiero nawrotem do bardziej tradycyjnych form i spontanicznej inwencji. W swoich późniejszych kompozycjach łączył swobodnie kształtowany nowoczesny język dźwiękowy z walorami ekspresyjnymi. Stosował awangardowe eksperymenty m.in. w zakresie instrumentacji czy redakcji partytur w formie słownej, wykorzystywał też formy otwarte.
Wybrane kompozycje (na podstawie materiałów źródłowych)
Przypisy
Kategoria:Belgijscy kompozytorzy Kategoria:Kompozytorzy XX wieku Kategoria:Urodzeni w 1923 Kategoria:Zmarli w 1993 Kategoria:Ludzie urodzeni w Antwerpii