Charakterystyczna dla rezerwatu jest bardzo bogata rzeźba terenu, obejmująca strome zbocza, przepaściste dolinki rozdzielane skalnymi grzędami, wznoszące się piętrowo skalne ściany, ambony i samotne turniczki, tworzące się u ich stóp piargi i usypiska, a także skalne „Okno”, będące największym takim obiektem w słowackich górach. Kontrastuje z nimi wyrównany płaskowyż szczytowy Ohnišťa. Cały masyw bogaty jest w zjawiska krasowe, obejmujące zarówno elementy krasu powierzchniowego (leje krasowe, fragmenty lapiazu), jak i podziemnego (liczne jaskinie krasowe, głównie o rozwinięciu pionowym).
Znaczna rozpiętość wysokościowa terenu rezerwatu (ok. 600 m) wraz z wymienionym wyżej bogactwem form jego reliefu, zróżnicowaniem ekspozycji, a co za tym idzie warunków mikroklimatycznych, decydują o dużym zróżnicowaniu zbiorowisk roślinnych i stwarzają szeroką gamę biotopów dla bogatej w gatunki fauny. Ze względu na budujące go skały masyw Ohnišťa jest miejscem występowania dużej liczby gatunków uzależnionych od zasadowego podłoża lub przynajmniej wapieniolubnych. Flora