Tempo jednej neumy określa się w przybliżeniu jako spokojną ósemkę. W różnych krajach oraz na przestrzeni wieków neumy przyjmowały różną postać zarówno pod względem trwania i wysokości, jak i pod względem samego zapisu. W związku z tym nazywane są neumami bizantyńskimi, włoskimi, francuskimi, gotyckimi itd. W stylu rzymskim neuma była rombem. Klucze Nazwy nut na liniach poznaje się za pomocą klucza tj. znaku, który swoje pochodzenie wyprowadza z dawnych liter nutowych. Śpiew gregoriański obecnie posługuje się dwoma kluczami: {| class="wikitable" |- |80px || Klucz C || ut (czyli do) |- |80px || Klucz F || fa |} Wszystkie nuty, które leżą na tej samej linii co klucz, noszą jego nazwę.
Nuty zwykłe {| class=wikitable |- |80px || Punctum (quadratum) (Kropka (kwadratowa)) || Podstawowa nuta. |- |80px || Punctum inclinatum (kropka pochylona) || Nuta w kształcie rombu. Występuje jako element Climacus. |- |80px || Virga (latorośl, gałązka, różdżka) || Punctum z umieszczoną z prawej strony kreską. |- |80px || Apostropha lub Stropha || Ma kształt powiększonego przecinka. Nigdy nie występuje sama. |- |80px || Oriscus (Pagórek) || Jest to pewien rodzaj Apostrophy. |- |80px || Quilisma (gr. kilidno – toczyć, przewracać) || Nuta poszarpana.