83..
Uważany za pierwszego polskiego minimalistę, Sikorski stał się w latach dziewięćdziesiątych postacią nieomal kultową w środowiskach młodzieży zainteresowanej nowoczesną muzyką. Specyficzną aurę wokół jego muzyki stwarzał fakt, iż inspirował się Borgesem, Kierkegaardem i filozofią egzystencjalną. Przystępność jego muzyki zwiększała tonalna harmonia, ułatwiająca kontemplowanie jego utworów.
Kompozycje
Symfonia na orkiestrę smyczkową, 1955-1962(?) (niewydane) Wariacje na fortepian, 1955(?) (niewydane) Impromptu na fortepian, 1955(?) (niewydane) Sonatina na fortepian, 1955 (niewydane) Pięć preludiów na fortepian, 1955 (wydane jako Dwa preludia na fortepian, 1956) Dyptyk - pastorale e toccattina na fortepian, 1955 (niewydane) Tryptyk na fortepian, 1955 (niewydane) Mały tryptyk na fortepian, 1955 (niewydane) Pięć miniatur na fortepian, 1955 (niewydane) Mały koncert (Capriccio, Concertino) na fortepian i małą orkiestrę, 1956/1985 Piosenka (Kantata, Kantyczka) o Wicie Stwoszu na sopran, chór sopranów i orkiestrę kameralną, 1956/1986 Pięć pieśni do słów Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego na głos i fortepian, 1956/1986 (niewydane) Trio stroikowe, 1958 (niewydane) Warianty na fortepian i 4 grupy perkusyjne, 1960 (niewydane) Echa I na fortepian i perkusję, 1961 (niewydane) Echa II dla pięciu wykonawców, 1961-1962