Historia Będzina
Nazwa Nazwa „Będzin” pochodzi prawdopodobnie od imienia osobowego Będa lub Będzan, choć legenda mówi, jakoby miano nadał miastu (a przy okazji również i okolicznym miejscowościom) sam Kazimierz III Wielki (według innych wersji Kazimierz I Odnowiciel) wyrażając się podczas lustracji nadprzemszańskiego grodu iż: Tam rosną dąbrowy, tam sosnowy, tutaj będziem My, a tam czeladź nasza.
W swojej historii miasto nazywane też było: Banden, Bandin, Bandzien, Bondin, Bandzen, Bandzin, Bądzin, Bendzin, Bendsburg.
Kalendarium historyczne Okres prehistoryczny
ok. 900−500 p.n.e. – na wzgórzu zamkowym osadnictwo obronne ludności kultury łużyckiej
Średniowiecze
thumb|300px|Będzin, widok ogólny (początek XX wieku) . 1301 – pierwsza historyczna wzmianka o Będzinie jako wsi z sołtysem Stanisławem na czele. . . . . . 1349 – wzmianka o pierwszym znanym burgrabim zamku – Wiernku (Vernco). 1358, 5 sierpnia – nadanie przez Kazimierza III Wielkiego dokumentu lokacyjnego na prawie niemieckim (prawo magdeburskie) Będzinowi; pierwszym znanym wójtem był Hinko zwany Ethiopusem. z inicjatywy Kazimierza Wielkiego budowa kamiennego zamku i fortyfikacji miejskich 1364 – ukończenie budowy miejskich murów obronnych, które obejmowały powierzchnię ok.