1696, 15 września – wizyta Augusta II Mocnego. 1726-1744 – budowa kościoła parafialnego w Grodźcu (konsekracja 29 IV 1744). 1736 – ogromna powódź w Małobądzu wywołana ulewnymi deszczami, trwającymi bez przerwy przez 73 dni. 1739 – dekret Augusta III zabraniający osiedlania się Żydom w okolicach Będzina – część rodzin żydowskich opuszcza miasto. 1741 – powstaje urząd pocztowy, rozszerzony w 1796 r. o 8 listonoszów. 1754–1757 – formalna (przegrana) walka mieszczan będzińskich z siłami starościańskimi (Mieroszewscy) o grunta tzw. Radochy, gdzie utworzono wioskę pańszczyźnianą starostów będzińskich (Stara Dąbrowa); w 1785 na gruntach tych odkryto węgiel kamienny, co przyczyniło się do rozwoju nowej osady, z której wyrosła Dąbrowa Górnicza. 1775 – likwidacja starostw – ustawą sejmu dobra będzińskie otrzymał w dzierżawę na 50 lat, na podstawie licytacji Stanisław Mieroszewski, ostatni starosta będziński; zamek zaczyna popadać w ruinę. 1787 – Będzin liczy 978 mieszkańców, w tym 250 Żydów. 1789 9 września – ostatnia lustracja miasta dokonana przez burmistrza Marcina Jendralskiego w obecności lustratorów (Chwalibog, Otfinowski i Starski); według „Lustracji” miasto liczy 632 mieszkańców (w tym 227 Żydów);