Kasper Józef Szajowski (ur. 8 stycznia 1726 w parafii Pałecznica, zm. 26 czerwca 1802 w Łowiczu) (str. 217)– polski duchowny rzymskokatolicki, archidiakon sądecki, biskup pomocniczy gnieźnieński (sufragan łowicki).

Życiorys Uzyskał doktorat z prawa na Akademii Krakowskiej. 30 lipca 1752 otrzymał święcenia diakonatu, a 2 sierpnia 1752 prezbiteriatu W 1764 otrzymał jako beneficjum parafię w Solcu nad Wisłą. 13 lipca 1765 został archidiakonem sądeckim. Był także kanonikiem nowosądeckiej kapituły kolegiackiej. W 1767 mianowany kanonikiem sandomierskiej kapituły kolegiackiej, z której zrezygnował w 1773. 12 listopada 1768 został proboszczem parafii Podwyższenia Krzyża Świętego w Brzostku i oficjałem pilzneńskim. 21 grudnia 1779 otrzymał kanonię katedralną gnieźnieńską.

10 grudnia 1781 papież Pius VI prekonizował go biskupem pomocniczym archidiecezji gnieźnieńskiej oraz biskupem in partibus infidelium laradeńskim. 19 maja 1782 w Skierniewicach przyjął sakrę biskupią z rąk biskupa chełmskiego Macieja Garnysza. Współkonsekratorami byli koadiutor diecezji kamienieckiej Jan Dembowski oraz biskup pomocniczy gnieźnieński Antonin Kornel Przedwojewski OFMCap.