Baharewicze przez około sto lat, do połowy XIX wieku były własnością rodziny Bykowskich herbu Gryf. Józefa Bykowska (~1829–1892), wychodząc w 1856 roku za Władysława Weyssenhoffa (1830–1900) herbu Łabędź, wniosła ten majątek w posagu do rodziny Weyssenhoffów. Władysław i Józefa byli rodzicami trzech synów, w tym Henryka.
Około 1870 roku majątek Weysenhoffów liczył około 560 ha. W 1888 roku na jego terenie wybudowano młyn parowy, w którym w 1895 roku pracowało 3 pracowników. W 1897 roku był tu spichlerz. Na terenie wsi istniała też kaplica cmentarna.
Po rewolucji październikowej otwarto tu szkołę podstawową, w której w 1922 roku uczyło się 40 dzieci. Na początku lat trzydziestych XX wieku powstał kołchoz „Nowe Bacharewicze”. Działała tu też wtedy kuźnia. thumb|left|240px|Drewniana chata (może dawny dwór?), około 1916 roku Przypisy
Kategoria:Wsie w rejonie puchowickim