Miary długości mil – duńska mila. Do końca XVII stulecia, Ole Rømer, Mercator i inni współcześni wielkiemu duńskiemu kartografowi Thisusowi wyznaczyli jej długość na 12 000 alen. Miara ta została zaakceptowana w roku 1816 jako pruska Meile. W 1835 ustalono jej długość na 7,532 km. Wcześniej używano wiele różnych wariantów długości mili, z których najpopularniejsza była mila Sjællandzka wnosząca 17 600 alen lub 11,13 km. palme – dłoń, miara obwodu, 8,86 cm alen – łokieć, 2 fod fod – około 313,85 mm, najczęściej używana miara. Znana od 1683 roku jako Rheinfuss (stopa reńska) 314,07 mm przedtem wynosiła 314,1 mm, ale występowały też inne warianty. kvarter – kwarta (ćwierć), 1/4 alen tomme – kciuk (cal), 1/12 fod linie – linia, 1/12 tomme skrupel – skrupuł, 1/12 linie
Miary objętości potte – garniec, od 1683 roku 1/32 fot³, około 966 ml używana w XIX i XX wieku. smørtønde – baryłka masła, od 1683 roku 136 potter korntønde – baryłka zboża (ziarna), od 1683 roku 144 potter
Masy pund – funt, od roku 1683 masa 1/62 fot³ wody, około 499,75 g
Różne dusin – tuzin (12) snes – dwadzieścia (20) gros – gros (144)
Kategoria:Dawne jednostki miar i wag Kategoria:Historia Danii