Zespół Ladda in. pasma Ladda – wada wrodzona, charakteryzująca się obecnością u pacjentów z malrotacją jelit pasm tkanki łącznej biegnących od kątnicy do krezki powodujących niedrożność dwunastnicy.

Historia Pierwszy przypadek wrodzonej niedrożności dwunastnicy został opisany przez Caldera w 1752 roku. W 1889 roku John Bland-Sutton ustalił, że przyczyną są zaburzenia powstałe w życiu płodowym. W 1932 roku amerykański chirurg William Ladd opisał metodę skutecznego leczenia tej malformacji.

Etiologia Malrotacja jelit jest zaburzeniem rozwoju jelita w pierwszej fazie jego rozwoju między 5. a 10. tygodniem ciąży, kiedy to dokonuje się pierwszy zwrot o 90°. Obraz anatomiczny charakteryzuje się bardzo wąskim przyczepem krezki do tylnej ściany jamy brzusznej oraz obecnością pasm Ladda mocujących nieprawidłowo położoną kątnicę i okrężnicę, które przebiegają poprzez dwunastnicę, powodując jej ucisk i niedokrwienie, czego następstwem może być wysoka niedrożność przewodu pokarmowego i martwica jej ściany.

Epidemiologia Malrotacja jelit z objawami klinicznymi występuje u 1 na 6000 chorych, a bez objawów 1:200 do 1:500 żywych urodzeń, natomiast częstość występowania u dorosłych szacowana jest na 0,0001–0,19%.