W pierwszych latach po rewolucji październikowej wyspa była opuszczona, a w położonych na niej domach osiedlały się bezdomne dzieci. W 1918 roku w Willi Hauswald umieszczono trzecią kolonię dziecięcą nazwaną imieniem Łunaczarskiego. W połowie lat dwudziestych willa została przekształcona w pensjonat dla robotników Leningradzkiej Huty Metalowej.

Po upadku Związku Radzieckiego budynek został kupiony przez prywatną firmę, która od dwudziestu lat nie korzystała z niego w żaden sposób, a dom popadł w całkowitą ruinę. Po przeprowadzonych badaniach okazało się, że ponad 80% drewnianych elementów budynku zostało praktycznie zniszczonych przez pleśń. Po zapoznaniu się z ekspertyzą władze podjęły decyzję o wyburzeniu wszystkich zniszczonych konstrukcji drewnianych. Jednak tak się nigdy nie stało. W roku 2009 została przeprowadzona kolejna analiza budynku na zlecenie Komisji Ochrony Zabytków. W październiku 2017 roku rozpoczęła się całkowita renowacja budynku, która zakończyła się w sierpniu 2019 roku. Willi przywrócono kolor oliwkowy. Koszt prac, w wyniku których odrestaurowano większość oryginalnych konstrukcji drewnianych, szacuje się na 500 mln rubli.