Famicom był bardziej zaawansowany technologicznie, pozwalając na płynniejsze przewijanie i bardziej kolorowe sprite'y, a Nintendo zwiększyło swoją bibliotekę gier, zabiegając o zewnętrznych programistów, podczas gdy Sega nie była chętna do współpracy z tymi samymi firmami, z którymi konkurowała w salonach gier. SG-1000 mierzyła się również z konsolami do gier takich firm jak Tomy i Bandai. Ostatecznie Sega skupiła się na wypuszczeniu ulepszonej (m.in. nowe układy odpowiedzialne za grafikę, wykorzystywane przez nowe tytuły) konsoli Sega Mark III w Japonii w 1985 roku, która później została przemianowana na Sega Master System na całym świecie. Ostatnią wydaną grą była Portrait of Loretta 18 lutego 1987 roku. W 2006 roku usługa gier na subskrypcję GameTap dodała emulator SG-1000 i kilka tytułów do gry.
Dane techniczne none|120px|SG-1000 none|120px|SC-3000 SG-1000 SC-3000 none|120px|SG-1000 II none|120px|Sega Mark III SG-1000 II Sega Mark III Konsola była wyposażona w 8-bitowy procesor z rodziny Zilog Z80, taktowany z prędkością 3,58 MHz, miała 1 kB pamięci RAM oraz 2 kB VRAM. Mogła wyświetlać grafikę w rozdzielczości 256 × 192 w 16 kolorach.