Zarys zjawiska Na początku lat 80. scena wrestlingowa w zakresie federacji zajmujących się organizowanie gal zawodowych zapasów została podzielona na trzy główne ośrodki: 1) Rejon północno-wschodni przejęty przez World Wide Wrestling Federation (WWWF); 2) Rejon Midwest kontrolowany przez American Wrestling Association (AWA) oraz 3) „ogólnoamerykański” posiadający centra na terenie całych Stanów Zjednoczonych zarządzanych przez federację National Wrestling Alliance (NWA).
National Wrestling Alliace, która w latach 70. święciła tryumfy utrzymała pozycję do początku lat osiemdziesiątych. W tymże okresie federacja wypromowała kilku ważnych wrestlerów takich jak Ric Flair (Mid Atlantic Wrestling), Dusty Rhodes (Championship Wrestling Florida) oraz Afroamerykanina The Junkyard Doga (Mid South Wrestling), który uważany był za babyface’a.
American Wrestling Association posiadała największy zasięg telewizyjny i dystrybucyjny na terenie Stanów Zjednoczonych, m.in. w takich miastach jak: Denver, Las Vegas, Milwaukee, Minneapolis, Phoenix, Salt Lake City, San Francisco i Winnipeg. Za główne gwiazdy początku lat 80. uznawano Gene’a Okerlunda i Bobby’ego Heenana. W 1981 r. Hulk Hogan stał się głównym babyface’em AWA po tym jak Verne Gagne odszedł na emeryturę.