Skonstruowanie prototypów było niemożliwe, ponieważ polski przemysł nie był w stanie wyprodukować w tym czasie nowoczesnej aparatury, a Tatra Smíchov nie wyraziła zgody na sprzedaż aparatury tramwajów T1.
W 1957 r. zakupiono w belgijskiej firmie 25 kompletów aparatury elektrycznej, a następnie z uwzględnieniem jej parametrów stworzono projekt tramwaju 13N. Porównanie tramwajów typu T1 i 13NT113NDługość13 300 mm13 390 mmSzerokość2400 mm2400 mmWysokość3050 mm3060 mmTyp silnikówTM 22LTa-220Moc silników4 × 40 kW4 × 41,5 kWAparatura elektrycznaTR32ACEC/WoltanNapięcie pokładowe24 V DC40 V DCPrędkość maksymalna60 km/h68 km/hLiczba miejsc siedzących2621Liczba miejsc stojących6994
Konstrukcja lewo|mały|Prototypowy Konstal 13N w Warszawie W porównaniu z Tatrą T1 zastosowano inny rodzaj aparatury elektrycznej, pantograf nożycowy zamiast pałąkowego, zmieniono wygląd zderzaków i kasety kierunkowej. Najbardziej widoczną różnicą jest brak czerwonej, pięcioramiennej gwiazdy ponad kasetą.