20 marca 1920 stacjonujący w forcie Courbiere w Grudziądzu 11 pap wzmocniony został jednym dywizjonem 3 pułku artylerii polowej. Jego baterie zostały przemianowane na 2., 5. i 7 baterię 11 pap. W kwietniu pułk odbywał w Toruniu ostre strzelania oraz prowadził ćwiczenia zgrywające. Aby uzupełnić braki w ludziach, koniach i materiale wojennym, ponownie rozwiązano baterie: 2., 5. i 7., a nadwyżki sprzętu odesłano do ośrodka zapasowego w Stanisławowie.
Walki z bolszewikami
Działania III dywizjonu
18 kwietnia 1920 na front wojny polsko-bolszewickiej wyjechał III dywizjon mjr. Teodora Chmielowskiego w składzie: 6 bateria por. Edwarda Błaszczyka i 8 bateria ppor. Józefa Witowskiego. W Jelsku został włączony do grupy płk. Józefa Rybaka i przydzielony do 41 Suwalskiego pułku piechoty. 25 kwietnia, w ramach ogólnej ofensywy wojsk polskich na Ukrainie, ruszył do natarcia. Bateria 6 została przydzielona do zgrupowania mjr. Mieczysława Mackiewicza, a bateria 8 pozostała w odwodzie grupy płk. Rybaka. Zgrupowanie mjr. Mackiewicza, w składzie: 41 suwalski pp, 6 bateria 11 Kresowego pap i 2 bateria 1 pułku artylerii górskiej, po krótkiej walce, zdobyło Owrucz i rozpoczęło pościg za odchodzącym nieprzyjacielem. 28 kwietnia zajęto Malin, następnie brzeg Irszy, by 8 maja osiągnąć Dniepr. 11 maja zgrupowanie mjr.