Psałterzysta – w liturgii osoba, odpowiedzialna za wykonywanie śpiewów międzylekcyjnych. Zwana także psalmistą lub kantorem psalmu.
Historia Ogólne Wprowadzenie do Mszału Rzymskiego psałterzystą lub psalmistą nazywa kantora, wykonującego psalm między czytaniami. Historia powierzała mu śpiewanie wersetów psalmów podczas liturgii Słowa.
W starożytności na określenie psalmisty używano terminu lector. Nie oznacza to jednak, że psalm był recytowany. Miało to wyrażać głęboki związek zachodzący między odśpiewanym psalmem responsoryjnym i odczytanym tuż przed nim fragmentem Pisma Świętego. W liturgii hebrajskiej funkcję tę pełnił kantor. Śpiewał on jednak nie tylko psalmy, lecz także prowadził inne śpiewy podczas liturgii. W liturgii synagogalnej rozwinął się responsoryjny sposób wykonywania psalmów przez kantora. W liturgii świątynnej śpiewakami-kantorami dopuszczonymi do śpiewu blisko ołtarza, byli lewici i to dopiero po ukończeniu 20 roku życia. Okres przygotowania do pełnienia tej posługi trwał aż przez pięć lat i dokonywał się pod okiem doświadczonych mistrzów. W śpiewach religijnych poza świątynią dopuszczano do śpiewu także wysokie głosy chłopców. Wówczas nie dopuszczano do śpiewu niewiast. W języku łacińskim istnieje termin zarówno psalmista, jak i psalterista.