Wieża świątyni jest duża (szersza jest od nawy), charakteryzuje się pochyłymi ścianami ku górze, wybudowana została w konstrukcji słupowej, w jej przyziemiu znajduje się kruchta oraz izbica. Wieżę zwieńcza barokowy, cebulasty, gontowy dach hełmowy z latarnią. Świątynię nakrywa stromy dach jednokalenicowy, pokryty gontem, na dachu jest umieszczona sześciokątna wieżyczka na sygnaturkę. Zwieńcza ją baniasty, gontowy dach hełmowy z latarnią. Wnętrze jest nakryte pozornym sklepieniem kolebkowym, podpartym słupami. Chór muzyczny, jest podparty dwoma słupami i posiada falista linię parapetu, znajdują się na nim rokokowe organy, wybudowane w 1778 roku. Belka tęczowa jest ozdobiona figurą Anioła i barokowym krucyfiksem, wykonanym w XVII wieku. Polichromia w stylu późnobarokowym została wykonana w 1802 roku przez księdza Andrzeja Antałkiewicza. W prezbiterium jest przedstawiona Święta Maria Magdalena, natomiast w nawie jest umieszczona Koronacja Matki Bożej i aniołowie, uzupełniona ornamentem roślinnym. Zachowały się elementy starszej polichromii patronowej, powstałej w 1628 roku. Ołtarz główny w stylu barokowym pochodzi z połowy XIX wieku Cztery ołtarze boczne w stylu rokokowym powstały w 1778 roku. Ambona w stylu późnobarokowym wykonana została w połowie XIX wieku.