poziom ówczesnej ulicy znajdował się prawie 7 m nad rzymskimi ulicami z III wieku.
Archeologia 240px|thumb|right|Relief z przedstawieniem sceny zabicia byka przez Mitrę, II–III w., Muzeum Londynu 240px|thumb|right|Zrekonstruowane ruiny mitreum, Queen Victoria Street Fragmenty wyposażenia mitreum znajdowano podczas prac budowlanych w XIX i XX w. W 1889 roku odkryto trzy artefakty – pozostałości rzeźby (343 × 266 mm) nazywanej „bóstwem wodnym” (ang. Water-deity), pozostałości rzeźby nazywanej „Geniuszem” (wys. 585 mm), przedstawiającej najprawdopodobniej mitologicznego Geniusza oraz relief (432 × 508 mm) ukazujący scenę tauroktonii, kiedy Mitra zabija byka.
W 1954 roku podczas prac archeologicznych prowadzonych przez walijskich archeologów W.F. Grimes'a (1905–1988) i Audrey Williams (1902–1978) spod wojennych zgliszczy wydobyto pięć kolejnych fragmentów marmurowych rzeźb: grupę przedstawiającą Merkurego siedzącego na skale z baranem i żółwiem, głowę posągu boga Serapisa, głowę posągu bogini Minerwy, fragment ręki trzymającej rękojeść sztyletu, oraz – w ostatnim dniu prac 18 września 1954 roku – głowę posągu Mitry, co potwierdziło odkrycie mitreum.