Zbocze to przecięte jest dwoma depresjami. Prawą depresją północno-wschodniego zbocza; 0+ w skali tatrzańskiej, krótki odcinek II, czas przejścia 1 godz. 30 min Między depresjami północno-wschodniego zbocza; 0+, 1 godz. Lewą depresją północno-wschodniego zbocza; 0, kilka miejsc II, 20-metrowy próg IV, 1 godz. 30 min Lewą depresją północno-wschodniego zbocza z ominięciem dolnego komina; 0, 1 godz. 30 min Od południowego wschodu; 0, od Magistrali 1 godz. 30 min Wschodnią grzędą; od II do IV (warianty), 3 godz. Ściana północna Opada do Szerokiego Żlebu i ma wysokość około 180 m. Poprowadzono w niej 9 dróg wspinaczkowych, w tym 6 zimą. Przyczyną przewagi dróg zimowych jest fakt, że podejście pod ścianę z Doliny Mięguszowieckiej to kosówkowo-piargowy koszmar, a z Doliny Młynickiej piargowy koszmar, jak pisał Władysław Cywiński. Większość taterników nie lubi długich i trudnych podejść, ściana cieszy się więc umiarkowaną popularnością. Prawym skrajem północnej ściany; V, A0 w skali tatrzańskiej, czas przejścia 2 godz. Droga gdańska; V+, miejsce A1, 4 godz. Środkową częścią północnej ściany IV+, A1 Kantem północno-wschodniego filara; V, A1, 7 godz. Północno-wschodnią ścianą (droga Puškáša); V, kruszyzna, 3 godz. 30 min Północno-wschodnią ścianą (droga Motyki); V, kruszyzna, 2 godz.