Dzierżawcy mennic państwowych W początkach XVII wieku nastąpiło nasilenie imigracji włoskiej do Polski, a zamożni Włosi: Tytus Liwiusz Burattini, Paolo Del Buono i Hieronim Pinocci, sekretarz królewski, uzyskali dzierżawę mennicy koronnej i litewskiej, co oznaczało duże zyski, w tym także nielegalne, polegające na obniżaniu zawartości metali szlachetnych w monetach. Ten proceder pogorszył w Polsce opinię o Włochach. thumb|200px|Marcello Bacciarelli, Autoportret w brązowym fraku (1793)

Artyści W związku z rozwojem polskiego teatru, w tym przede wszystkim teatru operowego pod królewskim patronatem (począwszy od Władysława IV), przybyli włoscy aktorzy i śpiewacy (np. Virgilio Puccitelli) oraz scenografowie, np. Agostino Locci. Nadwornymi malarzami królewskimi byli: Tomasz Dolabella (1570–1650), Marcello Bacciarelli (1731–1818) i Bernardo Bellotto zwany Canaletto (1721–1780).

Sekretarze królewscy i dyplomaci Włosi zatrudniani byli także na stanowiskach sekretarzy królów polskich, np. Sebastiano Cefali i Cristoforo Masini w kancelarii króla Jana Kazimierza, Tommaso Talenti u królów Michała Korybuta i Jana III.