Konidiogeneza fialidowa. Konidia elipsoidalne do wrzecionowatych lub robaczkowatych, proste, wygięte lub helikoidalne, 0–7-przegrodowe.
Pasożytują na korze zdrewniałych nagonasiennych i okrytonasiennych. Występują w lasach i rzadkich zaroślach, odpornych na wysychanie. Występują na półkuli północnej, na obszarach o klimacie od umiarkowanego do subarktyczno-alpejskiego.
Holotyp: Godronia Moug. & Lév. 1846. Blisko z nim spokrewnione są gatunki należące do rodzajów Ascocalyx i Gremmeniella, które są ważnymi fitopatogenami powodującymi zgnilizny i zamieranie młodych pędów roślin iglastych.
Systematyka Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Godroniaceae, Helotiales, Leotiomycetidae, Leotiomycetes, Pezizomycotina, Ascomycota, Fungi.
Rodzinę Godroniaceae utworzył Hans-Otto Baral w 2015 r. Typem nomenklatorycznym jest rodzaj Godronia Moug. & Lév. 1846. Według aktualizowanej klasyfikacji Index Fungorum bazującej na Dictionary of the Fungi do rodziny tej należą rodzaje: Ascocalyx Naumov 1926 Bothrodiscus Shear 1907 Chondropodiella Höhn. 1917 Godronia Moug. & Lév. 1846 Gremmeniella M. Morelet 1969 Grovesiella M. Morelet 1969 Topospora Fr. 1836.
Przypisy