W 1934 roku został pomocnikiem inspektora piechoty i strzeleckiego przygotowania bojowego Armii Czerwonej, a potem starszym pomocnikiem inspektora piechoty Armii Czerwonej. Od 1940 roku był kolejno: szefem 1 oddziału Wydziału Inspektoratu Piechoty Armii Czerwonej, a potem zastępcą naczelnika i naczelnikiem 4 oddziału Wydziału Wyszkolenia Bojowego Armii Czerwonej.
Po ataku Niemiec na ZSRR został zastępcą dowódcy 22 Armii do spraw tyłów, która brała udział w walkach w składzie Frontu Zachodniego. Od 20 października 1941 roku jednocześnie pełnił obowiązki dowódcy 22 Armii, która w tym czasie brała udział w walkach obronnych Frontu Kalinińskiego, funkcję tę pełnił do lutego 9142 roku. W okresie luty – marzec 1942 roku był w dyspozycji Głównego Zarządu Kadr Ministerstwa Obrony. W marcu 1942 roku został dowódcą 31 Armii Frontu Kalinińskiego, którą dowodził do 10 kwietnia. Następnie został szefem tyłów – zastępcą dowódcy Frontu Kalinińskiego do spraw tyłów, funkcję tę pełnił do listopada 1942 roku, kiedy został zastępcą dowódcy do spraw tyłów 30 Armii Frontu Zachodniego. W kwietniu 1943 roku został zastępcą dowódcy Stepowego OW, a po jego przekształceniu w Front Stepowy w lipcu 1943 roku nadal pozostał na stanowisku zastępcy dowódcy do spraw tyłów.