W 1867 społeczność zgromadziła odpowiednie fundusze, aby wykupić dzierżawę kaplicy przy Sandys Row, którą wynajmowano już od pewnego czasu. Budynek ten nazywano The Parliament Court Synagogue. Hipotekę spłacono w 1929. Uroczystość poświęcenia synagogi Sandys Row nastąpiła w 1870. Prowadził ją Haham Benjamin Artom (naczelny, sefardyjski rabin kongregacji Żydów hiszpańsko-portugalskich w Londynie), ponieważ Nathan Marcus Adler (ortodoksyjny naczelny rabin Imperium Brytyjskiego) odmówił prowadzenia nabożeństwa, sprzeciwiając się założeniu małej niezależnej wspólnoty tak blisko dużych synagog miejskich.
Popularny wówczas architekt projektujący synagogi, Nathan Solomon Joseph, opracował plan przebudowy dawnej kaplicy. Zachował on wiele oryginalnych elementów wnętrza, w tym dach i balkon, które idealnie pasowały do kobiecej części synagogi. Pierwotnie wejście do kaplicy zostało zamurowane, a na południowo-wschodniej ścianie umieszczono aron ha-kodesz, a na północno-zachodniej nowe wejście. Projekt wnętrza Sandys Row został oparty na Wielkiej Synagodze na Dukes Place z łukowatym sufitem, gzymsem, oknami i neoklasyczną mahoniową aron ha-kodesz osadzoną w absydzie. Duża część wnętrza zachowała się w oryginalnym stanie.