W 1820 był jednym z członków założycieli Towarzystwa Lekarskiego, którego był wiceprezesem w latach 1824-1830 oraz prezesem w latach 1830-1837.Brał udział w powstaniu listopadowym i został odznaczony złotym Krzyżem Złotym Orderu Virtuti Militari.Był twórcą szpitala cholerycznego w Warszawie oraz służby medycznej w czasie epidemii.
Zmarł na apopleksję 21 września 1837 i został pochowany na warszawskich Powązkach (kwatera 13-5-1/2)(kwatera 13-2-13/14) thumb|Grób lekarza Franciszka Brandta na Starych Powązkach w Warszawie W 1824 dostał dziedziczne szlachectwo i herb Przysługa. Był członkiem Towarzystwa Przyjaciół Nauk i działał w Towarzystwie Dobroczynności. Został odznaczony Orderem św. Stanisława III klasy.
Jego żoną była Maria z domu Spaeth z którą miał syna Jana Alfonsa również lekarza. Twórczość
Dissertatio inaug. med. de partium genitalium foeminarum haemorrhagiis, Halla 1804. Nauka o muszkułach, przełożona z niemieckiego, Warszawa 1810. Osteologija i Syndesmnologija, Warszawa 1814. Splanchnologija, Warszawa 1815. Angiologija i Newrologija, Warszawa 1816. O kołtunie, w Pamięt. lek. warsz. 1830, t.