Jan Prosper Marian Sroczyński herbu Nowina (ur. 29 sierpnia 1889 w Kołomyi), zm. 21 maja 1935 we Lwowie) – major artylerii Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy.
Życiorys Urodził się w Kołomyi, w ówczesnym mieście powiatowym Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Tadeusza Adama (1858–1942) i Zofii Olimpii ze Zborowskich (1862–1902). Był starszym bratem Mariana Stefana (1891–1965), majora artylerii rezerwy Wojska Polskiego.
W czasie I wojny światowej służył w 1. baterii I dywizjonu haubic polowych 1 pułku artylerii Legionów Polskich.
Służył w 6 pułku artylerii polowej w Krakowie. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 149. lokatą w korpusie oficerów artylerii. W latach 1923–1924 pełnił obowiązki dowódcy II dywizjonu. 3 maja 1926 został mianowany majorem ze starszeństwem z 1 lipca 1925 i 15. lokatą w korpusie oficerów artylerii. Później został przeniesiony do 19 pułku artylerii polowej w Nowej Wilejce na stanowisko dowódcy II dywizjonu, detaszowanego w Mołodecznie. W kwietniu 1928 został przesunięty na stanowisko kwatermistrza. W marcu 1930 został przeniesiony do 22 pułku artylerii polowej w Rzeszowie na stanowisko dowódcy dywizjonu.