Stefan Sołtyk (ur. 22 czerwca 1880 w Zwoleniu, zm. 7 maja 1945 w KL Dachau) – polski nauczyciel, publicysta, zarządca majątku ziemskiego Brześce, poseł na Sejm Ustawodawczy oraz Sejm I kadencji w II RP z ramienia Narodowego Zjednoczenia Ludowego i Związku Ludowo-Narodowego oraz senator III kadencji w II RP z ramienia Stronnictwa Narodowego. Ojciec profesora Tadeusza Sołtyka, inżyniera i konstruktora lotniczego.
Życiorys Ukończył w 1901 gimnazjum w Radomiu. Studiował na Wydziale Fizyko-Matematycznym Uniwersytetu Warszawskiego. Związany z ruchem socjalistycznym, działał w PPS. Za udział w antycarskich manifestacjach podczas rewolucji 1905 został wyrzucony z uczelni i wcielony do 25 pułku piechoty armii rosyjskiej stacjonującego w Kozienicach.