W maju 1945 powróciła do Moskwy i rozpoczęła pracę jako instruktor w Komitecie Centralnym BPK. W 1948 objęła stanowisko dyrektorki zakładów włókienniczych w Sofii, a rok później została mianowana na stanowisko wiceministra przemysłu. Od 1952 na stanowisko wiceministra przemysłu lekkiego i spożywczego. W latach 1954-1962 pełniła funkcję członka KC partii komunistycznej. W 1965 objęła stanowisko ministra przemysłu lekkiego, a po odejściu z ministerstwa w 1959 objęła kierownictwo wydziału planowania i handlu KC BPK.
W 1964 otrzymała tytuł bohatera pracy socjalistycznej. Była odznaczona Orderem Georgi Dimitrowa, a także Orderem 9 września 1944, I st. i Orderem Bułgarskiej Republiki Ludowej.
Była mężatką (mąż Iwan Pczelincew), miała syna.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Bułgarscy ministrowie Kategoria:Deputowani do Bułgarskiego Zgromadzenia Narodowego Kategoria:Odznaczeni Orderem 9 września 1944 Kategoria:Odznaczeni Orderem Georgi Dimitrowa Kategoria:Politycy Bułgarskiej Partii Komunistycznej Kategoria:Urodzeni w 1901 Kategoria:Zmarli w 1984 Kategoria:Uczestnicy powstania wrześniowego