Osiągnięcia i nauczanie Był tradycjonalistą. Przestrzegał surowych norm osobistej pobożności. Nie pozwalał na żadne ustępstwa religijne. Widział Żydów jako odrębny naród. Potępiał Haskalę, mimo że jego brat, Saul, był członkiem tego ruchu. Przeciwstawiał się ruchowi konwersji i pomógł ujednolicić system szechity. Na starość przyczynił się do wykluczenia z oficjalnej społeczności tzw. secederów (przywódców reform). Zajmował się tematyką nawrócenia i rozwodów, w tym gittin (rozwodów religijnych) dla osób skazanych, które miały być przewiezione do Australii. Nie znał biegle języka angielskiego, a swoje nauki wygłaszał w jidysz. Listy i przemówienia w języku angielskim pisał rękami sekretarzy. Miał wykształcenie talmudyczne i posiadał dużą bibliotekę rabiniczną, prawdopodobnie odziedziczoną po ojcu. Zawierała ona m.in. dwadzieścia średniowiecznych rękopisów i 77 dzieł kabalistycznych. W sprawach charytatywnych współpracował m.in. z Mosesem Montefiore. Jego stosunek do Anglii był bardzo pozytywny, uważał ten kraj za swoją ojczyznę. Był natomiast niechętny do prowadzenia korespondencji z chrześcijanami na tematy religijne, a nawet do prowadzenia z nimi jakiejkolwiek otwartej polemiki. Ubierał się tradycyjnie, w tym w strój polski.