Chthonius tetrachelatus – gatunek zaleszczotka z rodziny Chthoniidae.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1790 roku przez Jana Daniela Preyslera pod nazwą Scorpio tetrachelatus. Jako miejsce typowe wskazano Pragę w Czechach. W 1855 roku Franz Anton Menge opisał z niemieckiego Bischofsberge gatunek Chthonius maculatus, który zsynonimizował z omawianym taksonem Eugène Simon w roku 1879. W 1929 roku Ralph Vary Chamberlin zsynonimizował z nim również gatunek Chthonius longipalpis, opisany ze wschodnich Stanów Zjednoczonych w 1891 roku przez Nathana Banksa. W 1966 roku Giovanna Lazzeroni opisała z Sirolo we Włoszech gatunek Chthonius beieri, nazwany na cześć Maxa Beiera. W trzy lata później autorka ta zsynonimizowała go z Ch. tetrachelatus.
Morfologia Zaleszczotek ten ma szczękoczułki zwieńczone szczypcami o palcu ruchomym pozbawionym izolowanego ząbka subdystalnego. Nogogłaszczki zaopatrzone są w szczypce pozbawione ujść gruczołów jadowych. Dłoń tychże szczypiec odznacza się wgłębieniem na stronie grzbietowej, wskutek czego w widoku bocznym jej część grzbietowa jest niezaokrąglona i w odsiebnej części leży prawie na tej samej wysokości co palec. Palec ruchomy jest u nasady zaopatrzony w wewnętrzną apodemę wzmacniającą.