W latach 60. XX wieku dwa razy wyjeżdżała na prestiżowe stypendium British Council do Londynu. Wraz z Marią Gołębiowską była prekursorką kardiologii dziecięcej w Łodzi. Goldstein i Gołębiowska zorganizowały w Łodzi pierwszą w tym regionie Poradnię Kardiologiczną i Reumatologiczną dla dzieci. W 1968 na fali tzw. wydarzeń marcowych straciła pracę w Akademii Medycznej w Łodzi i wyjechała do Holandii. Była profesorem kardiologii w Lejdzie. Po powrocie do Polski ponownie pracowała w łódzkiej poradni. W 1986 powierzono jej stworzenie Katedry i Kliniki Kardiologii Dziecięcej przy ówczesnym Wojewódzkim Ośrodku Kardiologii w Zabrzu, którymi kierowała przez kolejnych 11 lat. Uznawana była za jednego z najwybitniejszych polskich i międzynarodowych ekspertów w zakresie wrodzonych wad serca u dzieci.
Po przejściu na emeryturę w maju 1997 r. wyjechała na stałe do Szwecji, skąd utrzymywała kontakt z wieloma swoimi uczniami, do których należy m.in. jej następca od 1998 r. na stanowisku kierownika Kliniki Wrodzonych Wad Serca i Kardiologii Dziecięcej dr Jacek Białkowski. Zmarła w Warszawie, dokąd - do jednego z synów - powróciła przed śmiercią.