mały|Pielgrzym w pierwodruku „Sonetów Adama Mickiewicza” z 1826 roku mały|Pielgrzym w tomie 1 zbioru „Poezyje Adama Mickiewicza” z 1899 roku
Pielgrzym (incipit U stóp moich kraina dostatków i krasy) – czternasty sonet z cyklu sonetów krymskich autorstwa Adama Mickiewicza. Po raz pierwszy został opublikowany w 1826 roku, natomiast dokładna data powstania poematu nie jest znana.
Zgodnie z relacją Franciszka Malewskiego jest to pierwszy napisany sonet z cyklu. Pierwotny tytuł sonetu miał brzmieć Sonnet. W Krymie na Tchadyrtaku.
Treść sonetu Czternasty sonet z cyklu, najbardziej osobisty z cyklu, związany jest widokiem ze szczytu Czatyrdahu. Widok ten budzi wspomnienia szczęśliwej przeszłości na Litwie, która jest podkreślana przez liczne metafory w drugim czterowierszu. Sonet jest skonstruowany w postaci monologu Podróżnego (jedno z wcieleń Krymskiego Pielgrzyma, człowieka o gorzkiej i skomplikowanej przeszłości, świadomego wyobcowania i samotności, który jednak zachował poznawczą ciekawość świata), utożsamianego z podmiotem lirycznym. Tęsknota za ziemią ojczystą zostaje podkreślona przez kontrast pomiędzy zwyczajnym jej krajobrazem, a niezwykłym obrazem Krymuu .