Krystyna, córka Lavransa (Kristin Lavransdatter) – cykl powieści historycznych autorstwa norweskiej pisarki Sigrid Undset (1882–1949), składający się z trzech części: Wianek (1920), Żona (1921) i Krzyż (1922). Krystyna, córka Lavransa powstała jako uzupełnienie dwuczęściowej powieści Olaf syn Auduna, a oba dzieła przyniosły autorce Literacką Nagrodę Nobla w 1928 roku, którą przyznano Undset „szczególnie za jej wspaniałe opisy życia w średniowiecznej Skandynawii”.
Powieści ukazały się po raz pierwszy w Polsce w roku 1929 w tłumaczeniu Wandy Kragen.
Krystyna, córka Lavransa została zekranizowana w 1995 roku w reżyserii Liv Ullmann.
Tematyka Akcja Krystyny, córki Lavransa rozgrywa się w pierwszej części XIV wieku, w czasach rządów Håkana V Magnussona i jego wnuka Magnusa Eriksona w Norwegii. Główną bohaterką jest Krystyna, córka chłopa Lavransa z Sel w dolinie Gudbrandsdalen. Cykl powieści opisuje życie Krystyny od czasu, gdy jest dziewczynką, do momentu, gdy umiera jako stara wdowa. Tło historyczne przedstawione w powieści charakteryzuje dbałość o detale: jedzenie, życie gospodarstwa, użycie broni, praktyki religijne i normy moralne.