W latach od 1971 do 1976 przygotowywał dla hiszpańskiej firmy plany centrum wypoczynkowo-rozrywkowego na Wyspach Kanaryjskich.
Po roku 1976 mieszkał w Berlinie, jednak w 1985 wycofał się z życia zawodowego i pracował nad swoimi wspomnieniami, które ukazały się w 1995 pod tytułem Das kann doch nicht das Ende sein (Przecież to nie może być już koniec).
Zmarł 24 października 1996 roku w wieku 83 lat w Berlinie.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Artur Axmann – Einziges Interview mit dem Reichsjugendführer, 1995 (Teil 1) (wywiad z nim – 1995, niem.)
Kategoria:Członkowie Hitlerjugend Kategoria:Politycy NSDAP Kategoria:Zbrodniarze nazistowscy osądzeni w Republice Federalnej Niemiec Kategoria:Niemieccy zbrodniarze wojenni w okresie II wojny światowej Kategoria:Odznaczeni Złotą Odznaką NSDAP Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Żelaznym Kategoria:Odznaczeni Orderem Niemieckim (III Rzesza) Kategoria:Ludzie urodzeni w Hagen Kategoria:Urodzeni w 1913 Kategoria:Zmarli w 1996