W latach 80. XX w. zaczęła publikować pod własnym imieniem. Tworzyła krytyczne wobec społeczeństwa sztuki i krótkie opowiadania, których tematyka oscyluje wokół kwestii płci, władzy, erotyzmu i prawa do majątku. Jej najpopularniejszym dziełem jest cykl opowiadań Ur lifvet, w którym przygląda się sztokholmskiej socjecie i analizuje samorealizację i życie erotyczne kobiet, opowiadając się za ich emancypacją.
Leffler należała do nurtu Det unga Sverige (pol. „Młoda Szwecja”), prowadziła także własny salon literacki. Była podziwiana przez młodszych autorów, którzy nazywali ją i Augusta Strindberga „matką i ojcem”. Za jej życia sztuki Leffler wystawiano częściej niż dzieła Strindberga. Jako jedna z pierwszych kobiet została członkinią grupy Publicistklubben. Należała także do stowarzyszeń kobiecych Drägtereformföreningen oraz Nya Idun.
W 1887 wyjechała wraz z bratem Göstą w podróż do Włoch, podczas której poznała włoskiego matematyka Pasquale del Pezzo. W 1889 rozwiodła się z Edgrenem, a rok później wyszła za mąż za del Pezzo, z którym zamieszkała w Neapolu. W tym okresie opublikowała biografię swojej przyjaciółki, matematyczki Sofji Kowalewskiej.
Zmarła 21 października 1892 w Neapolu na zapalenie wyrostka robaczkowego.
Twórczość Za źródłem: