Atak na ludność cywilną Na początku wojny w Bośni i Hercegowinie siły serbskie zaatakowały nie-serbską ludność cywilną we wschodniej Bośni. Gdy miasta i wsie były już w ich rękach, siły serbskie – tj. wojsko, policja, siły paramilitarne, a czasem nawet serbscy wieśniacy – stosowały ten sam schemat: bośniackie domy i mieszkania były systematycznie plądrowane lub palone, a bośniackich cywilów otaczano lub łapano, czasem bijąc lub zabijając w trakcie. Mężczyźni i kobiety byli rozdzielani, a wielu mężczyzn przetrzymywano w lokalnych obozach. Trzynaście meczetów, w tym meczet Aladža, zostało zniszczonych, a 22500 muzułmanów, którzy stanowili większość mieszkańców, uciekło. Pod koniec konfliktu pozostało tylko około 10 muzułmanów. W styczniu 1994 r. władze serbskie zmieniły nazwę Foča na „Srbinje” (serbski: Србиње), co oznacza „miejsce Serbów”. Ci, którym udało się uniknąć czystek etnicznych, osiedlali się w mieście Rožaje do zakończenia wojny.