Jan Kłossowicz (ur. 26 czerwca 1935 w Opatowie) – polski krytyk teatralny, historyk dramatu i teatru, tłumacz. Syn Kazimierza Kłossowicza, inżyniera, podporucznika rezerwy zamordowanego w KatyniuOfiary zbrodni katyńskiej – zamordowani w Katyniu.(Katyń. Księga cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego. R.O.P.W.iM. Warszawa 2000, s. 271.) i Eugenii Igielskiej, farmaceutki. Wykształcenie Ukończył studia polonistyczne na Uniwersytecie Warszawskim w 1959. Praca magisterska napisana pod kierunkiem Jana Kotta: Teoria i dramaturgia Witkacego została opublikowana w „Dialogu” i zapoczątkowała stałą współpracę z tym miesięcznikiem.

Praca zawodowa Kierownik działów teatralnych i kulturalnych oraz recenzent w tygodnikach: „Przegląd Kulturalny” (1962–1963), „Współczesność” (1969–1971), „Literatura” (1971–1990), „Spotkania” (1991–1993). Recenzent teatralny tygodnika „Polityka” (1963–69) oraz miesięcznika „Przegląd Powszechny” (1989–1990 i 2004–2012). Współpracował jako kierownik lub doradca literacki z warszawskimi teatrami: Dramatycznym (1959–1963), Współczesnym (1969–1981) i Ateneum (1981–1986), a także z Teatrem im. Osterwy w Lublinie (1987–1990). W latach 1963–1969 kierownik redakcji klasyki w Teatrze Telewizji. Od 1960 należy do Międzynarodowego Instytutu Teatralnego (ITI).