Historia Najwcześniejsze dowody na spożycie złota pochodzą ze starożytnego Egiptu. Egipcjanie używali złota do oczyszczenia umysłu, ciała i ducha, ponieważ wierzyli, że ma ono boskie działanie. Alchemicy z Aleksandrii opracowali różne lekarstwa i eliksiry z pitnym złotem, które, jak wierzyli, miało wpływ na poprawienie stanu zdrowia i odmłodzenie organizmu. Uważa się, że Kleopatra każdego wieczoru praktykowała zabiegi ze złotem, kąpiąc się w złocie i używając maski z czystego złota.
Jadalne złoto było znane na dworach krajów europejskich w średniowieczu i było stosowane jako dekoracja żywności oraz jako symbol niezwykłego luksusu i prestiżu wśród wasali i dworzan. Starożytni lekarze nadworni wierzyli, że złoto pomaga w leczeniu zapalenia stawów i innych problemów, takich jak bóle kończyn.
Od czasów nowożytnych aż do XX wieku złoto kojarzono z medycyną. Często występowało ono w formie małych pigułek, proszku w lekarstwie lub też jako suplement diety używany do uzupełnienia niedoboru minerałów w ludzkim ciele.