Prócz tego ziarna melaniny w piórach ametyszczaków mają unikatową wśród szpaków strukturę, podobną do tej obserwowanej u pawi z rodzaju Pavo. Według wyników badań genetycznych Lovette & Rubenstein (2007) Cinnyricinclus to takson siostrzany wobec malgaszczyka (Hartlaubius auratus). Obydwa gatunki zdają się należeć do starych reliktowych linii rozwojowych i nie ma blisko spokrewnionych z nimi taksonów. Być może te wnioski wynikają z long branch attraction, jednak przeczy temu spójność wyników we wszystkich przeprowadzonych rekonstrukcjach filogenezy oraz unikatowa dla tych dwóch taksonów synapomorfia. Klad Cinnyricinclus+Hartlaubius jest jednym z trzech kladów zidentyfikowanych przez autorów wśród afrykańskich szpakowatych.
IOC wyróżnia 3 podgatunki, podobnie jak autorzy HBW i Clements Checklist of Birds of the World (2025): C. l. arabicus Grant & Mackworth-Praed, 1942 C. l. leucogaster (Boddaert, 1783) C. l. verreauxi (Finsch & Hartlaub, 1870)
W 1930 W. Wedgwood Bowen opisał dwa nieuznawane podgatunki: C. l. friedmanni oraz C. l. lauragrayae (Bowen, 1930). Nazwa C. l. friedmanni stała się synonimem C. l. arabicus, natomiast C. l. lauragrayae – dla C. l.