Władysław Sidziński vel Torba (ur. 25 kwietnia 1887 w Sidzinie, zm. 6 listopada 1962) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy.
Życiorys Urodził się 25 kwietnia 1887 we wsi Sidzina, w rodzinie Stanisława i Agnieszki z domu Hardek.
Po odbyciu jednorocznej ochotniczej służby wojskowej został mianowany kadetem piechoty ze starszeństwem z 1 stycznia 1913 i przydzielony w rezerwie do c. i k. Pułku Piechoty Nr 90 w Jarosławiu. W szeregach tego oddziału wziął udział w mobilizacji sił zbrojnych Monarchii Austro-Węgierskiej, wprowadzonej w związku z wojną na Bałkanach, a następnie walczył na frontach I wojny światowej. 18 grudnia 1914 awansował na podporucznika, a 1 sierpnia 1916 na porucznika rezerwy.
Służył w 31 Pułku Piechoty. 19 sierpnia 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu kapitana, w piechocie, w grupie oficerów byłej armii austriacko-węgierskiej. Pełnił wówczas służbę w Baonie Zapasowym 31 Pułku Piechoty. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 336. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W lipcu tego roku został zatwierdzony na stanowisku pełniącego obowiązki dowódcy batalionu sztabowego 31 pp. W 1924 został przesunięty na stanowisko dowódcy III batalionu, a w sierpniu 1927 przesunięty na stanowisko kwatermistrza.