Jego kadencja była przy tym naznaczona silną rywalizacją wewnątrzpartyjną, w tym konfliktem między premierem a ówczesnym sekretarzem keralskich struktur KPI (M) Pinarayi Vijayanem. Konflikt ten ograniczał zresztą bardzo poważnie jego możliwości jako szefa rządu, czyniąc go w zasadzie głosem opozycyjnym wobec własnego środowiska politycznego. Pozbawiono go chociażby resortu spraw wewnętrznych, obsadzając to kluczowe ministerstwo znacznie młodszym funkcjonariuszem partyjnym, znanym ze ścisłych związków ze wspomnianym już Pinarayi Vijayanem.
Powierzano mu liczne funkcje w aparacie partyjnym. Od 1980 do 1992 kierował stanowym komitetem KPI (M). Przewodniczył stanowej koalicji partii lewicowych (LDF, 1996–2000). Wchodził w skład Komitetu Centralnego (od 1964 do 2015) oraz sekretariatu stanowego komitetu partii (do 2015), był także (1985-2009) członkiem Biura Politycznego KPI (M). Kierował związanymi z organizacją tytułami prasowymi, odpowiednio dziennikiem „Deshabhimani” (1996-2005) i tygodnikiem „Chintha”.