Do jego współpracowników należeli Giovanni Cini, Hieronim Canavesi i Jan Michałowicz z Urzędowa.
W roku 1536 Padowano ukończył marmurowe cyborium dla katedry krakowskiejNie zachowało się.
W roku 1540 wykonał nagrobek dla biskupa Stanisława Oleśnickiego dla katedry poznańskiejNie zachowany.
Pracował na Wawelu przy Kaplicy Zygmuntowskiej. Wykonał nagrobki żon Zygmunta AugustaNie zachowane. O ich okazałości mogą świadczyć tylko ceny i wymiary sprowadzonych marmurów.. W latach 1545–1547 wykonał, na zamówienie królowej Bony, nagrobek arcybiskupa Piotra Gamrata. W 1552–1554 zaprojektował cyborium dla kościoła MariackiegoCyborium zachowało się w stanie niezmienionym, tylko w okresie baroku dodano szczyt.
W roku 1554 wykonał nagrobek prymasa Mikołaja Dzierzgowskiego do katedry gnieźnieńskiej. Przy tym nagrobku współpracował z nim prawdopodobnie Hieronim Canavesi.
Pierwszym sygnowanym dziełem Padowana jest nagrobek rotmistrza Jana Kamienieckiego z roku 1560 w kościele Franciszkanów w Krośnie.
Największy pomnik dłuta Padovano stanął w katedrze tarnowskiej. Nagrobek początkowo przeznaczony był dla hetmana Jana Tarnowskiego. Prace zostały rozpoczęte w 1561 roku.