Kawalerowie jednak nadal żyją szczęśliwie i beztrosko.

Gösta Berling wiele razy zakochuje się w różnych kobietach, a jego perypetie miłosne często kończą się tragicznie. Te zdarzenia dają jednak początek nowym historiom, a ta sieć historii jest kołem zamachowym całej opowieść. Chociaż Gösta Berling jest głównym bohaterem utworu Selmy Lagerlöf, znajdziemy w niej wiele innych charakterystycznych i barwnych osobowości, które prawdopodobnie były, przynajmniej częściowo, inspirowane prawdziwymi osobami, które żyły w XIX-wiecznej Värmlandii. Gösta Berling to jednocześnie swego rodzaju baśniowy bohater o niemal nadprzyrodzonych zdolnościach, jak i pijaczyna i niedany ksiądz, którego życie legło w gruzach. W szczególności mitologizowana jest jego zdolność do uwodzenia bogatych młodych kobiet, takich jak Anna Stjärnhök, Marianne Sinclaire i hrabina Elisabeth Dohna.

W warstwie moralnej, powieść Lagerlöf jest hołdem oddanym radości życia, ale jednocześnie potępieniem życia bez pracy. Majorowa gromadzi wokół siebie kawalerów - wesołych obiboków, którzy spędzają czas na polowaniach, grach karcianych i biesiadach. W ostatnim rozdziale wraca majorwa do Ekeby i umiera z powodu choroby.