W czerwcu 1922 nowy dekret jeszcze bardziej rozszerzył zakres kompetencji instytucji, a agencja została skierowana do tworzenia zarówno „długoterminowych”, jak i „natychmiastowych” planów produkcji. Zarządzono nawet, że Gosplan miał opiniować w sprawach proponowanych dekretów ekonomicznych i finansowych przedkładanych Radzie Komisarzy Ludowych przez różne Komisariaty Ludowe ds. Gospodarki. Następnie nastąpiła rywalizacja administracyjna między Gosplanem a Ludowym Komisariatem Finansów (Narkomfin).

Gosplan był zmuszany do częstej zmiany zamierzeń za pośrednictwem Sownarkomu, Rady Pracy i Obrony lub Komisariatów LudowychCarr, A History of Soviet Russia, vol. 2, pg. 381.. Dlatego obliczenia ekonomiczne agencji pozostawały w dużej mierze abstrakcyjne przez pierwszą połowę lat dwudziestych XX wieku, a pragnienia i rzeczywista polityka gospodarcza Gosplanu były w dużej mierze chaotyczne.

Rozwój Przez cały okres NEP-u stale utrzymywało się napięcie i rywalizacja między Narkomfin i Gosplanem. Podczas gdy Narkomfin opowiadał się za zwiększonym eksportem zbóż jako sposobem na wzmocnienie waluty poprzez równoważenie importu i eksportu. Tymczasem Gosplan był głównym orędownik taniej żywności i planowanego rozwoju przemysłuCarr, The Interregnum, s. 13–14..