9 lipca Naczelne Dowództwo WP wydało dyrektywę operacyjną do kontrofensywy. Wyznaczała ona rubież ostatecznego odwrotu wojsk walczących na Ukrainie. Wojska Frontu Południowo-Wschodniego miały przyjąć następujące ugrupowanie: 2 Armia miała zająć rejon Łuck–Rożyszcze, 3 Armia rejon Kołki–Rafałówka. 6 Armia miała osłaniać linię Zbrucza, a siły główne utrzymywać w rejonie Brody–Zbaraż. Na tej podstawie, 10 lipca dowódca Frontu Ukraińskiego, gen. Edward Rydz-Śmigły, wydał wojskom 2 Armii gen. Raszewskiego i 3 Armii gen. Zygmunta Zielińskiego rozkaz odwrotu za Styr.

Walki pod Mulczycami Wykonując rozkaz dowódcy 3 Armii, 7 Dywizja Piechoty obsadziła pozycje obronne na południe od Mulczyc. Od Sopaczewa na Nowosiółek linii Styru broniła sojusznicza 6 Dywizja Strzelców płk. Bezruczki. Nocą z 19 na 20 lipca oddziały sowieckiej 7 Dywizji Strzelców znalazły lukę w ugrupowaniu ukraińskiej dywizji i zmusiły ją do pospiesznego odwrotu znad Styru. W rejonie Bielska Wola – Mulczyce front polski został przerwany.